[HBD fic] Shirota*Yamashita

เข้าใจแล้วนะยามะจัง? เสียงผู้จัดการส่วนตัวที่นั่งบรีฟงานให้ฟังเบาๆด้วยเกรงว่าจะเป็นการรบกวนผู้โดยสารคนอื่น ร่างบางพยักหน้าขึ้นลงเบาๆริมฝีปากอิ่มเม้มแน่น ใบหน้าสวยติดจะงอนนิดๆซึ่งรุคาวะซังรู้ดีว่าเป็นเพราะเหตุใด

ผมง่วงแล้วล่ะ ว่าแล้วไอดอลคนดังก็หลับตาฉับทันที มือทั้งสองยัดหูฟังก่อนจะกดปุ่มเล่นMDของตน คิ้วเรียวสวยขมวดฉับทันที่ที่ท่วงทำนองอันคุ้นหูดังขึ้น...เพลง I Love You

...ยูจังบ้า! ใครให้ถือวิสาสะมาเปลี่ยนเพลงในMDของคนอื่นกัน!...

แต่ถึงกระนั้นเจ้าตัวก็ไม่ได้ทำอย่างอื่น นอกจากอมยิ้มไปฟังเพลงนี้ซ้ำไปซ้ำมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ถึงตัวจะไม่มาแต่ฝากเพลงซึ้งๆมาแทนแบบนี้ จะลดความผิดให้ครึ่งหนึ่งก็แล้วกันนะ

น้ำส้มอย่างเดียวรึเปล่ายามะจัง? ว่าแต่ขนมของสายการบินนี้ก็อร่อยเหมือนกันน้า เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเริ่มอารมณ์ดีขึ้นต่างจากตอนออกจากนาริตะ รุคาวะซังก็เริ่มหลอกล่อด้วยขนมที่อีกฝ่ายโปรดปราน

...เจ้าประคุณเอ๊ย! ทะเลาะกับแฟนที ฉันก็อ่วมน่ะสิ....

ไม่ใช่จะไม่รู้ถึงสาเหตุที่ยามะพีไม่ร่าเริงอย่างเช่นเคย ก็ทันทีที่รู้ว่าต้องบินไปถ่ายโฆษณาตัวใหม่ถึงประเทศสเปน ยามะพีนั่นแหละที่มาบอกกับเค้าเองว่าไม่กลัวหลงเพราะว่ามีไกด์ดี! แต่พอไกด์กิตติมศักดิ์ทำท่าว่าจะไม่สามารถร่วมทางมาได้เพราะติดภาระในฐานะที่เป็นไอดอลแม้จะคนละค่ายก็ตามที ใบหน้าสวยถึงได้ออกอาการหงอยอย่างเห็นได้ชัด ถึงแม้คุณไกด์สุดหล่อจะมาส่งจนถึงเวลาขึ้นเครื่อง รุคาวะก็แทบจะต้องไปแงะตัวบางๆของยามะพีออกมาจากอ้อมกอดของคนตัวสูงไม่ได้ เล่นร่ำรากันประหนึ่งว่าจะไปเรียนต่อสามปีก็ไม่ปาน ถึงจะไปแอบงุบงิบทำกันในที่ลับตาคนก็เถอะ

ร่างบางหันมารับถาดขนมจากคุณผู้จัดการพลางเอ่ยขอบคุณแอร์โฮสเตสสาวสวยด้วยภาษาสเปนอันคล่องแคล่ว ทำเอาเจ้าหล่อนยิ้มกว้างขวางด้วยความเอ็นดู

คิดไม่ถึงนะว่ายามะจังพูดภาษาสเปนได้ด้วย มีความสุขจริงจริ๊ง ได้เห็นคนสวยเขินเนี่ย ดูสิ ใช้หลอดคนน้ำส้มไปมาจนมันจะกระฉอกออกมานอกแก้วแล้ว

ก็...ก็พูดได้นิดหน่อยเองครับ

แล้วไอ้ประโยค-[b]ฉันรักเธอ[/b]-นี่พูดยังไงน้า?